სიცოცხლე ცოტა ხანია,
ცოტა,გავლილი ხანი.
სიკვდილთან მისვლის ბილიკი,
ყოფილა მოკლე,ჩქარი.
სიცოცხლე სილამაზეა,
ბევრი ღვთიური წამით.
სიკვდილი ბობოქარია,
არავის ინდობს რამით.
უნდა იარო ცოცხალმა,
დათვლილად დროში კრძალვით,
ბედნიერების ძებნაში,
დღისით,მზისით და ღამით.
როცა იპოვი ძნელია
იწყო ლოდინი მალვით,
ამაყობ ძნელი დღეებით
და ძლიერი ხარ ამით.
სიცოცხლე უმეცარია,
...უკვდავი არ სჩანს ღამით.....
გაღმა გასასვლელ ბილიკებს,
ჩუმად გასწავლის,პარვით.
თუ ოდნავ გული ატკინე,
აღარც წარსულში გტოვებს.
მოსხეპავს სუნთქვის ბორკილებს,
დაამტვრევს ჭადრის რტოებს.
ვისთვის, რომ აღმა ბილიკზე
დაუძრახიათ მოსვლა,
სიკვდილმა სილამაზეში
ყველა ადგილი მოსრა.
მაინც როგორი ტკბილია,
და თან როგორი მწარეც...
ზოგისთვის აღმაფრენაა,
ზოგისთვის კლდე-ღრე,დამრეც.
სიცოცხლე ცოტა ხანია,
ცოტა გავლილი ხანი.
როგორ არ მინდა მესმოდეს
სიკვდილის უღვთო ჩქამი.
