ატმის კვირტები დასკდნენ.- გაზაფხულია.
სახეს ნაოჭი დასდევს.- სინანულია.
ლოთებს არაყი ათბობთ...ო,რა რთულია
იყო მარტო და მიხვდე:-დაკარგულია.
სადღაც ჭაობებს მიღმა,უცხო სულია,
ყველა ლამაზს და მახინჯს ასე უვლია....
იასამნების სუნიც გაფანტულია
უცხო სითბოთი სულიც გათანგულია.
ასე ძალიან რომ ძგერს,-ალბათ გულია.
ხიდი შენამდე მოსვლის გამართულია.
და სიყვარულით მოსვლის მთელი ბუმია.
ატმის კვირტები დასკდნენ.- გაზაფხულია!
ასეთად მინდა დავრჩე.-ნუთუ რთულია?!
უნდო ღიმილი სადღაც,- მიჩქმალულია.
ტირიფებს თავის დახრით ან სად უვლიათ?!
დარაბებს აღებს ქარი-გაზაფხულია.
ზოგჯერ ფაქიზი ნატვრც დამალულია,
ზოგჯერ თავხედი რისხვის მეწამულია,
იქნებ არც ღირდა დაცდა-დაკარგულია....
მაგრამ რა სჭირდათ რტოებს...გაზაფხულია!
იცი? ჩურჩული მიჯობს.გრძნობა ჩუმია!
სახეს ნაოჭი დასდევს?- სინანულია.
ყველა წარსულის ლოდი დამარხულია.
როცა სიცოცხლე მათრობს,-გაზაფხულია!
სახეს ნაოჭი დასდევს.- სინანულია.
ლოთებს არაყი ათბობთ...ო,რა რთულია
იყო მარტო და მიხვდე:-დაკარგულია.
სადღაც ჭაობებს მიღმა,უცხო სულია,
ყველა ლამაზს და მახინჯს ასე უვლია....
იასამნების სუნიც გაფანტულია
უცხო სითბოთი სულიც გათანგულია.
ასე ძალიან რომ ძგერს,-ალბათ გულია.
ხიდი შენამდე მოსვლის გამართულია.
და სიყვარულით მოსვლის მთელი ბუმია.
ატმის კვირტები დასკდნენ.- გაზაფხულია!
ასეთად მინდა დავრჩე.-ნუთუ რთულია?!
უნდო ღიმილი სადღაც,- მიჩქმალულია.
ტირიფებს თავის დახრით ან სად უვლიათ?!
დარაბებს აღებს ქარი-გაზაფხულია.
ზოგჯერ ფაქიზი ნატვრც დამალულია,
ზოგჯერ თავხედი რისხვის მეწამულია,
იქნებ არც ღირდა დაცდა-დაკარგულია....
მაგრამ რა სჭირდათ რტოებს...გაზაფხულია!
იცი? ჩურჩული მიჯობს.გრძნობა ჩუმია!
სახეს ნაოჭი დასდევს?- სინანულია.
ყველა წარსულის ლოდი დამარხულია.
როცა სიცოცხლე მათრობს,-გაზაფხულია!
Комментариев нет:
Отправить комментарий