ვის საკუთრებას შევეხე მითხარ!
ვისი მაცვია წითელი კაბა....
როგორც ქარიშხლის უძილო ღამეს,
ცრემლი იყო და მოგიყვე რაღა?
ვის სასწაულებს ვისმენდი გუშინ?
ვისი შემშურდა სულის ნათელი
ვის შევაქციე ზურგი მუხთალმა,
ან ვის ჩავუქრე რწმენის სანთელი?
რა გულმავიწყი ვყოფილვარ ალბათ....
იქნებ არ მახსოვს ცოდვა ფარული,
რაც სულმა შექმნა,რაც სულში იყო....
ან გულში მქონდა გადამალული.
უნდა განვსაჯო დღეს ჩემი თავი,
უნდა სამსჯავრო დაიწყოს ჩემი.
და თუ ცოდვების დამიწყვეს დასტა,
გამომიწოდო იქნებ შენ ხელი.
მოწყალებას გთხოვ უფალო ჩემო,
შენ ერთმა იცი რა ხდება ჩემში,
არ მწამს დემონის გადაბირების
შენ ამიყვანე ცოდვილი ხელში.
ჩემი წითელი კაბა მიყვარდა....
აღარც კაბა სჩანს და აღარც ფერი...
უფალო შენი ცოდვილი მოველ
გამომიწოდე წყალობის ხელი
Комментариев нет:
Отправить комментарий