"თითქოს"

მომწყინდა სიცოცხლის ყველა სილამაზე,
თითქოს გარდაცვლილ ფერებს დავეძებ,
აღარ შემრჩენია ძველი სიმამაცე
და ამ ყველაფერს მინდა გავექცე.

რა უცებ ითქმის ეს სიტყვა,-თითქოს!
რა ადვილია ხელის ჩაქნევა....
ცხოვრების სითბო, მაინც რომ გიხმობს,
რომ გამოღმა გსურს მაინც დარჩენა.

გადაწურული ყველა იმედის, ბოლოში
რჩება რწმენა ხვალისა,
მე მიყვარს სიტყვა "თითქოს" და ვრჩები!...
ხვალის იმედმაც გამახალისა.

მოჩვენებითი გრძნობები მძულდა,
მაინც გადავრჩი....რა ძლიერი ვარ.....
ხანდახან თუკი იმედს გავწირავ,
"თითქოს" ვაბრალებ......ბედნიერი ვარ!!!