შენ!- რომ........

შენ რომ გამხელილი გერქვა სიმარტოვე
შენ რომ ოღრო- ჩოღრო გზებზე არც გივლია,
შენ რომ ადექი და მიმატოვე
იმ დღიდან წუთებიც დამითვლია.

შენ რომ იძახოდი იმ კუთხის ბოლოში,
რომ ვერ გააგონე კაცთაგანს ვინმეს,
რომ დაჩიავდი და პატარა გული
დაჩაგრე,მოსრე,სულიც კი ივნე.

შენ რომ გარეწარი ფიქრები გტანჯავდნენ
მაშინ ამოსულა ჩუმად მთვარე ცაზე,
ახლა მოსდგომია ჩემს ფანჯარას და 
მაფიქრებს შენსავით ცოცხალზეც,მკვდარზეც.

შენი გაზაფხული უფრო თბილი იყო.
ზამთარსაც დავუგე წითელი ხალიჩა.
მაინც გამხელილი გერქვა სიმარტოვე,
რადგან მომავალმა ოცნებაც  წამგლიჯა.